| อาร์กิวเมนต์ | ชนิด | คำอธิบาย |
|---|---|---|
| Text | text | ข้อความหรือการอ้างอิงชุดข้อมูลของคอลัมน์ที่ต้องการแปลงเป็นตัวพิมพ์เล็ก |
LOWER คือฟังก์ชันข้อความที่แปลงตัวอักษรในสตริงให้เป็นตัวพิมพ์เล็กทั้งหมด ส่วนตัวเลขและอักขระพิเศษจะคงอยู่เหมือนเดิม เจ๋งของ LOWER คือมันอย่างง่ายแต่ช่วยแก้ปัญหาใหญ่ ลองนึกดูว่าคุณมีข้อมูลเมล “User@ThepExcel.COM” “user@thepexcel.com” “USER@THEPEXCEL.COM” ถ้าไม่ใช้ LOWER ระบบจะมองเป็นต่างคน แต่พอใช้ LOWER ทั้งหมดจะเป็นเหมือนอย่างเดียวและการ MATCH ก็ได้ผลถูกต้อง อีกอย่างที่ผมชอบในการใช้ LOWER คือรวมกับ TRIM เพื่อแก้ปัญหาข้อมูลในโลกจริง เพราะข้อมูลจากระบบต่างๆ มักจะมีช่องว่างเกินและรูปแบบตัวพิมพ์บ้านปลาย ใช้ LOWER(TRIM(Data[Field])) ไปเลยสะดวก
ช่วยให้การจัดกลุ่ม/เทียบค่าไม่สะดุดจากความต่างของเคส
ทำให้อีเมลทั้งหมดมีรูปแบบเดียวกัน ช่วยให้การตรวจสอบอีเมลซ้ำหรือการ JOIN ข้อมูลแม่นยำขึ้น
ตัดช่องว่างหัวท้ายและแปลงเป็นตัวพิมพ์เล็ก เหมาะกับข้อมูลที่นำเข้ามาจากไฟล์ CSV หรือระบบเก่าๆ ที่รูปแบบไม่บริสุทธิ์
ทำให้ข้อมูลสม่ำเสมอตั้งแต่ต้น ช่วยให้การ GROUPBY และการ LOOKUPVALUE ทำงานได้อย่างถูกต้อง โดยไม่เสียเวลามาจัดการกับปัญหาคีย์ไม่ตรงกัน
หลีกเลี่ยงปัญหาที่ผู้ใช้ส่วนประกวดคิวรีด้วยตัวพิมพ์ต่างกัน ใช้เวลาคิดหาผลลัพธ์เดียวกัน ความเป็นตรงไปตรงมา
ไม่มีผล LOWER เปลี่ยนแต่ตัวอักษรโรมัน (A-Z) เป็นตัวเล็ก ส่วนตัวเลข (0-9) และอักขระพิเศษเช่น @, #, -, _ จะคงเดิมเสมอ ตัวอย่าง: LOWER("Test123@ABC") ได้ผล "test123@abc"
LOWER แปลงตัวอักษรทั้งหมดเป็นตัวเล็ก UPPER แปลงตัวอักษรทั้งหมดเป็นตัวใหญ่ ส่วน PROPER แปลงตัวอักษรตัวแรกของแต่ละคำให้เป็นตัวใหญ่ เลือกใช้ตามความต้องการ บ่อยครั้งที่ผมใช้ LOWER มากกว่า UPPER เพราะฉันใช้เป็นมาตรฐาน lowercase ใน database ส่วนใหญ่
ถ้ากำลังตั้งค่าข้อมูลเพื่อทำความสะอาด (normalization) ควรใช้ Calculated Column เพื่อให้ข้อมูลมีรูปแบบสม่ำเสมอตั้งแต่เก็บในโมเดล ถ้าต้องการเปรียบเทียบหรือกรองตามสิ่งที่ผู้ใช้กำหนด ใช้ใน Measure ก็ได้ แต่โดยทั่วไป ผมแนะนำให้ทำความสะอาดตั้งแต่ Calculated Column ช่วยประสิทธิภาพ query แล้วก็ logic ของ Measure จะง่ายขึ้น
ใช่ LOWER รองรับภาษาต่างๆ รวมถึงภาษาไทย ตัวอักษรไทยจะถูกแปลงตามกฎของภาษาที่ระบบตั้งไว้ แต่บ่อยครั้งที่ภาษาไทยไม่มีความแตกต่างระหว่างตัวใหญ่และตัวเล็กเหมือนภาษาอังกฤษ ดังนั้นการใช้ LOWER กับข้อมูลไทยมักเป็นเพื่อความเป็นมาตรฐานตามธรรมชาติของระบบมากกว่า
ฟังก์ชันที่ผู้เขียนโยงไว้กับ LOWER จัดกลุ่มตามหมวด · ชี้ที่ชื่อใดชื่อหนึ่ง แล้วฟังก์ชันที่ใช้คู่กันจะมีจุดทอง
CONCATENATE ต่อข้อความ 2 ค่าให้เป็นสตริงเดียว เหมาะกับการทำ label หรือรวมข้อความจาก 2 แหล่งในบริบทปัจจุบัน
EXACT เปรียบเทียบ Text1 กับ Text2 แบบตรงตัวและคำนึงถึงตัวพิมพ์เล็ก/ใหญ่ คืน TRUE เมื่อเหมือนกันทุกตัวอักษร เหมาะกับงานตรวจรหัส/ข้อความที่ต้องแยก case
FIND คืนค่าตำแหน่งเริ่มต้นของ FindText ภายใน WithinText (เริ่มนับที่ 1) โดยค้นหาแบบแยกตัวพิมพ์ใหญ่/เล็ก และสามารถระบุ StartNum/NotFoundValue เพื่อควบคุมจุดเริ่มค้นหาและผลลัพธ์เมื่อไม่พบได้
LEFT คืนค่าตัวอักษรจำนวนหนึ่งจากจุดเริ่มต้นของข้อความ ใช้ได้กับ Calculated Column โดยจะประมวลผลภาษาต่างๆ (Unicode) อย่างเดียวกัน
LEN นับจำนวนอักขระของสตริง รวมช่องว่างด้วย ใช้สำหรับตรวจสอบความยาวข้อมูล การทำความสะอาด และงานเงื่อนไขตามความยาวข้อความ
MID คืนสตริงย่อยจากข้อความ โดยเริ่มที่ StartNum (เริ่มนับที่ 1) และดึง NumChars ตัว ใช้บ่อยในการแยก/ตัดข้อความร่วมกับ LEFT/RIGHT/FIND/SEARCH
RIGHT คืนค่าตัวอักษรจำนวนหนึ่งจากจุดสิ้นสุดของข้อความ (ด้านขวา) ตามจำนวนที่ระบุ
SEARCH คืนค่าตำแหน่งเริ่มต้นของข้อความที่ค้นหา (ค้นหาแบบไม่สนตัวพิมพ์) หากไม่พบจะเกิดข้อผิดพลาด สามารถใช้กับ IFERROR หรือ COALESCE เพื่อจัดการกรณีไม่พบ
SUBSTITUTE ค้นหาและแทนที่ข้อความในสตริง สามารถแทนที่ทุกครั้งหรือเพียงครั้งที่ n เหมาะกับการปรับรูปแบบและทำความสะอาดข้อมูลโดยตรวจสอบเนื้อหา ไม่ใช่ตำแหน่ง
ฟังก์ชันทำความสะอาดข้อความ ลบช่องว่างส่วนเกินนำหน้า ท้าย และช่องว่างหลายตัวระหว่างคำ โดยคงไว้ช่องว่างเดี่ยวระหว่างคำเท่านั้น
UPPER แปลงข้อความให้เป็นตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด ใช้บ่อยเพื่อปรับปรุงคุณภาพข้อมูลและทำให้การเปรียบเทียบข้อความแม่นยำ
ยังไม่มีบทความที่เกี่ยวข้องกับฟังก์ชันนี้
Comments
อีเมลของคุณจะไม่ถูกเผยแพร่